Voorbeelden van hulpvragen

Een kleine greep uit de voorbeelden van de hulpvragen die we tegen komen.

“Ik zit sinds een tijdje in een hulptraject voor onze kinderen. Ik heb heel sterk het gevoel dat de hulpverleners achter mijn ex staan en mij helemaal niet serieus nemen. Ze horen niet wat ik zeg of ik krijg antwoorden op mijn vragen waar ik helemaal niks mee kan. De zorgen om de kinderen nemen niet af, ze nemen juist toe en niemand die mij hoort. Wat ik nu nog doen?”


“Ik maak mij oprecht zorgen over het welzijn van mijn kind. Ik hoor soms zulke rare verhalen bij thuiskomst en weet dan niet goed hoe ik het beste kan reageren. Ik heb geen idee of het waar is of niet, aangezien ik geen antwoord krijg van mijn ex als ik er naar vraag. Toch merk ik dat me er zorgen over blijf maken. Waar kan ik terecht met de dingen die ik tegen kom zonder dat ik gelijk een hulpvraag moet aanvragen of een officiële klacht/melding hoef te maken?”


“Opa: Mijn zoon heeft sinds een tijdje weer een nieuwe liefde en sindsdien is de relatie met de moeder van zijn kind ten nadele veranderd. Ze werkt nergens meer aan mee en doet heel raar. Ook hebben wij het idee dat zij mijn kleinzoon probeert te beïnvloeden in de relatie die hij met mijn zoon heeft. Waar kunnen wij terecht voor advies over hoe hier mee om te gaan?”


“Mijn ex is alcoholist en heeft, tijdens een omgangsweekend, tegen mijn zoontje gezegd dat hij mij dood zou gaan schieten. Mijn zoontje hoefde niet bang te zijn dat hij ook doodgeschoten zou worden, want papa zou dat nooit doen. Ik heb dit verteld tegen de hulpverleners, toch leek het ze een goed idee dat ik met vader en zoontje het bos in zou gaan om daar met zijn drieën het er over te hebben. Papa moest dan maar zijn excuus aanbieden aan mij en dan kijken of we toch niet een soort van omgang konden regelen…… met zijn drieën….. zonder begeleiding ….! Ik ben maar niet gegaan, niet wetende of ik het bos nog uit zou komen. Ik voel me niet heel erg serieus genomen door de hulpverleners.”


“Mijn ex-vrouw (of collega-ouder) mishandeld de kinderen. Ik heb als vader diverse meldingen gedaan, de kinderen staan inmiddels onder toezicht. Na een melding waarin ik foto’s had meegestuurd van blauwe onder ruggen bij zowel mijn zoon als mijn dochter werd door de toezichthouder gesuggereerd dat ik wel fotoshop had kunnen gebruiken(???). Na de zevende melding van kindermishandeling, die geobjectiveerd is door een arts, zijn de kinderen met spoed in een crisis uithuisplaatsing gezet. Onderzoek naar de mishandelingen zijn echter nooit gedaan. Ik voel me als vader een roepende in de woestijn…….”


“Ik heb 8 jaar geleden een vraag over mijn zoontje gesteld: Wie kan mij helpen mee kijken naar waarom hij met zoveel tegenzin met zijn vader mee gaat elke keer. Is het iets wat ik kan veranderen, kan vader hierin iets betekenen of zit het in mijn zoontje zelf? Er is ondertussen veel gebeurd en er is een soort van oplossing, alleen de vraag zelf is nog steeds niet beantwoord.”